تبلیغات
تمدن اسلامی - سایه سیاست بر فرهنگ

تمدن اسلامی

جنبش نرم افزاری راهکار تحقق تمدن اسلامی

سه شنبه 21 خرداد 1392

سایه سیاست بر فرهنگ

نویسنده: امیر   

این دست نوشته یك مرثیه است برای اهل انقلاب اگر درد آشنا باشند...

علت اینكه نگارنده این مجمل را نگاشت رویت یك صحنه بود.

مشاهده اینكه استاد مظلوم موسیقی ایران (جناب آقای قره باغی) در جریان حضور دكتر جلیلی در تبریز نتوانست به اجرای برنامه خود مبادرت ورزد زیرا بچه حزب الهی ها با شوری زائد الوصف چنان بر گرد سعید جمع شدند كه استاد كم مانده بود از جایگاه به زیر افكنده شود...

سه مناظره ای كه در حوزه اقتصاد، فرهنگ و سیاست در سیمای ملی برگزار گردید بیشتر از هر چیز نمایانگر و موید این مسئله بود كه احزاب، گروهها و افراد شاخص مملكت بیشتر از آنكه جناح بندی فرهنگی و اقتصادی داشته باشند جناح بندی و تقابل سیاسی داشته و دارند، آنچه از مناظره 8 كاندیدای محترم ریاست جمهوری در حوزه اقتصادی و فرهنگی بر می آید تفاوت حداقلی و تفاهم حداكثری آقایان بود اما مناظره سیاسی نشان داد آقایان تفاهم حداقلی و تفاوت حداكثری(بخوانید گسل) میان خود دارند.

كمی دیدگاه كل نگر داشته باشیم و اندكی آسیب شناسی بر آن بیافزاییم به نكته ای جالب بر می خوریم و آن اینكه اگرچه انقلاب اسلامی در ذات خود یك انقلاب فرهنگی بود اما فضای غالب آن هم اكنون بیشتر سیاسی است تا فرهنگی و یا احیاناً اقتصادی. این غلبه سیاست بر فرهنگ بوی مطبوعی متصاعد نمی كند و بسیار خطرناك می نماید. آقایان كاندیدا در سه مناظره خویش به خوبی هویدا ساختند كه احزاب ، جریانات مختلف، جبهه بندی ها و گروهها در جمهوری اسلامی صبغه سیاسی دارند نه فرهنگی و اقتصادی. اینكه عامه مردم در انتخاب داغترین مناظره از میان سه مناظره انگشت به سمت مناظره سیاسی می برند خود یك شاخص است و یك آژیر خطر. حضرات اصلاً دغدغه فرهنگ ندارند و از قرار معلوم نمی خواهند داشته باشند و مرزبندی های خود را به حوزه سیاست موكول می­كنند نه حوزه فرهنگ و اقتصاد.

این آفت سمی مهلك است و تیشه بر ریشه گفتمان انقلاب خواهد زد. جالبتر آنكه از قرار معلوم بدنه این گفتمان هم نمیخواهند مطالبه فرهنگ داشته باشند و از دغدغه­های فرهنگی سخنی بر زبان جاری سازند. و این در عمل آنان نیز خود را نشان می دهد.

نگاهی اجمالی بر اعمال و كردار بچه حزب الهی ها موید این كلام است كه توجهات ایشان بر مردان سیاست فراتر و فزونتر از اهل فرهنگ است. اهمیت به فرهنگ را باید با اهمیت به اهل آن شناخت. اهل فرهنگ انسانهایی از جنس اندیشه و هنر هستند كه با گفتار و آثار خویش فرهنگ را اعتلا می بخشند. و وقتی توجهات به سمت مرد سیاست بیشتر از اهل فرهنگ باشد نشانگر یك رویه اجتماعی نا متجانس و نامیمون است، رویه ای كه از من و تو شروع میشود و به عنوان یك قاعده غلط بر نظام اسلامی مُستولی میشود. پدیده شوم غلبه سیاست بر فرهنگ باید تغییر یابد و در معادلات وزن فرهنگ فزون یابد و این تغییر از من و تو شروع میشود و در گذر زمان به یك مطالبه عمومی تبدیل میشود و سپس به یك رویه­ی عمومی ختم خواهد شد... انشاالله

ادامه دارد...

نویسندگان

نظرسنجی

    چند درصد از مطالب وبلاگ را مطالعه نمودید؟







  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
log